Αναρτήσεις

Είμαι στη μέση

Εικόνα
Είμαι στη μέση. Στα δεξιά μου ένα παιδί στα δεκαέξι φωνάζει να κρατήσει τους εισβολείς Μακριά απ’ το σπίτι του. Φωνάζει δυνατά. Την πλησιάζουν. Το σώμα της αντιδρά. Ένα σώμα εφηβικό Ατίθασο Αντιδρά Συλλαμβάνεται Φυλακίζεται Με τις εγκρίσεις των αρμοδίων Πως γίνεται άλλωστε να μείνει ατιμώρητη Τόση αντιδραστικότητα. Στα αριστερά μου ένα παιδί στα δεκαέξι τρέχει να σωθεί από τα όπλα Που κρατάνε οι συμμαθητές του Και παίζουν Στην αυλή του σχολείου Και σκοτώνουν το ένα το άλλο Το άσπρο το μαύρο Η αστυνομία επεμβαίνει αργά Και σιγουρεύεται πως το μαύρο πέθανε Και το λευκό ζεί Ευτυχώς γιατί ανησυχήσαμε πως το κακό Ήταν ακόμα ζωντανό. Πίσω μου το πριν Ιδιο κι απαράλλαχτο Μπροστά μου το ύστερα Ανίκανο να προσδιοριστεί Είμαι στη μέση Η απόφαση για τόλμη πνίγεται στην ευκολία Στο μετρό Στα μπαρ Στην ψυχανάλυση. Είμαι στη μέση Γαμώτο.


Ωδή στο δικαίωμα

Εικόνα
Στην κόλαση που γεννήθηκα με αρχίδια και πουλί Και συγκινημένοι οι συγγενείς ούρλιαζαν στους δρόμους της Είναι αγόρι, είναι αγόρι και δακρύζανε υστερικά Μου έδωσαν να καταλάβω πως σε όλα είχα δικαίωμα να επέμβω Να μιλήσω Να αποφασίσω. Ώσπου γνωρίστηκα μια μέρα με τη μάνα μου. Και κατάλαβα πως δε δικαιούται Να διεκδικεί Όσα δικαιούται. Δε δικαιούται να υπερβάλει Και δε δικαιούται να δικαιούται. Δε δικαιούται να ρισκάρει Γιατί δεν έχει τα αρχίδια να το κάνει. Δε δικαιούται να ζεί μόνη Γιατί ποιός θα ‘ναι ο άντρας του σπιτιού; Δε δικαιούται να αποφασίζει Γιατί πάλι έχει περίοδο. Δε δικαιούται να θυμώνει Γιατί τι φταίμε που είναι αγάμητη. Δε δικαιούται να αντισταθεί Γιατί τα ήθελε ο κώλος της. Δε δικαιούται να γεννήσει Γιατί πρέπει επιτέλους να διαλέξει. Δε δικαιούται να μη γεννήσει Γιατί όταν τον έπαιρνε ήταν καλά. Δε δικαιούται να δικαιούται Να διεκδικεί Γιατί αν διεκδικήσει Και κερδίσει Πως θα πούμε εμείς μετά Τα τίμησε τα παντελόνια της;

Photo: Vivienne Moon

Την άλλη φορά

Εικόνα
Κάθε φορά την άλλη φορά  την επόμενη λέμε μέχρι που στο τέλος δεν υπήρξε  επόμενη και ούτε άλλη φορά για να συναντηθούμε.

                                                  Les amants - Rene Magritte

Όταν πεθάνω τραγουδήστε

Εικόνα
Όταν πεθάνω τραγουδήστε Αφήστε στην άκρη  τις μαλακίες και πείτε αλήθειες Πείτε πως μίλαγα δυνατά Πως έδινα ότι είχα Πως γέλούσα γάργαρα Πείτε πως  θύμωνα εύκολα Πως μου έλειπε ο έρωτας Πείτε αλήθειες γαμώτο Αφήστε τα βιογραφικά Δεν αφορούν κανένα Δώστε τροφή στους άγνωστους Και στις θρήσκες Που τυχαία βρέθηκαν σε αυτή την εκκλησία Να ακούσουν πως πέρασε η ζωή χωρίς έρωτα Με αλκοόλ και τσιγάρα καρέλια Σε μικρά δωμάτια στο Παρίσι Πως έζησα κρυφά σε πάρκα Και δρόμους που δεν γνώρισε κανείς Πως μπήκα μεθυσμένος σε ταξί Και μετρό Πως μισούσα τα λεωφορεία Γιατί με πήγαιναν κάπου που δεν ήθελα Και όλο έχανα όλα αυτά που έβλεπα να περνάνε
Πείτε πως ήθελα να φοράω χρυσά σκουλαρίκια Και ρούχα γυναικεία Πως μου φαίνονταν πιο ενδιαφέροντα Όπως και οι γυναίκες σε σχέση με τους άντρες
Πως δύσκολα η ζωή θα με έβλεπε παντρεμένο Με παιδιά και σκύλους σε αγρόκτημα Πείτε αλήθειες γαμώτο κι αφήστε τις μαλακίες Τα καλά παιδιά και τα ταλέντα Πείτε πως έπινα ουίσκι χωρίς πάγο Πως μου άρεσαν οι γεύσεις Πείτε πως αγαπούσα τα ζώα Και πως θα …

Απόκοσμη αναζήτηση η ερωτική ευτυχία

Εικόνα
Απόκοσμη αναζήτηση Η ερωτική ευτυχία. Μεγαλεπίβολο πλανο στην ταχύτητα των ημερών Και των ωρών Που τρέχουν. Τι να κυνηγήσεις πρώτο; Το όνειρο; Τον έρωτα;
Τι να διεκδικήσεις στην Ανυπάκουη ορμή για έρωτα άνευ όρων Στην τυφλή και ασταμάτητη Αντίδραση της καρδιάς Για λίγη ανταλλαγή.
Απόκοσμη αναζήτηση Η αμοιβαιότητα. Η έστω για ένα βράδυ ισότιμη Ερωτική αλληλεπίδραση των σωμάτων. Για την απόκοσμη αμοιβαιότητα Των μυαλών Ούτε λόγος Μπρος στην ταχύτητα των ημερών Και των ωρών. Επαναλαπτική διαδικασία Άνευ όρων. Παραδομένοι εν λευκώ Στην οριακή σύγκλιση Των επιθυμιών μας.
Απόκοσμη αναζήτηση Η ολοκληρωτική σύγκλιση
Των επιθυμιών μας.

Που πάνε τα ζώα όταν πεθαίνουν;

Εικόνα
Μικρά και μεγάλα Σύννεφα με όριο κανένα Οδηγούν με ασφαλές μέσο Τη σκέψη μου Σε ιστορίες του μετά.
Ο θάνατος. Ο ανίκητος και Βαρετά επαναληπτικός Και αδιάλλακτα ισχυρός Θάνατος Όλων μας Μου προκαλεί μια κάποια ευτυχία. Αρχικά για την ικανότητα του Να επιβάλλεται σε όλους Τους πικρόχολους Κακούς Μικροπρεπείς Και εκδικητικούς Τιποτάκηδες Που κάνουν τη ζωή μας πιο δύσκολη. Και δευτερευόντως για τα μέρη Που ο ίδιος αυτός που σου αφαιρεί τη ζωή Σε ταξιδεύει. Μέρη ανύπαρκτα, φωτεινά Ισότιμα Ερωτικά Θεσπέσια.
Δεν ξέρω Θα ‘χω γεύση; Όραση; Μηπως όλα αυτά θα τα φαντάζομαι; Μήπως όπως ο θάνατος ο ίδιος Επαναλαμβάνει εαυτόν εν τέλει Σαν προβολή εικοσιτετράωρου σινεμά ατέλειωτη Επαναλαμβάνει τις εικόνες και από το μετά Χωρίς έγνοια Χωρίς συναίσθημα; Θα μπορώ να αγγίξω και να αγκαλιάσω Ένα σύννεφο; Θα μπορώ να  βουτήξω σε όνειρα ανθρώπων; Να ανατρέψω σχέδια ανθρώπων Ή να απότρέψω μια παράξενη συνάντηση;
Τα ζωα; Που πάνε όταν πεθάνουν; Θέλω το μεταθάνατον παλάτι μου – Γιατί ένα τέτοιο μας αξίζει με τέτοιο παρον- Να είναι γεμάτο ζώα Άγρια …

Άνθρωπος σε τιμή κόστους - 400 ευρώ το κομμάτι

Εικόνα
Γλυκιά στεναχώρια Πόσο όμορφα τυλίγεις τα απογεύματα Της κυριακής Καθώς παρακολουθούμε Ατάραχοι Κι αμέτοχοι Τον άνθρωπο Να πουλάει τον άνθρωπο Σε άνθρωπο; Κι ούτε άνθρωπος δεν είπε Ο άνθρωπος διψάει Ο άνθρωπος φοβάται Και κρυώνει Και ο άνθρωπος δεν είναι για πούλημα. Φοβάτε τον άνθρωπο ο άνθρωπος Κι όλα όσα μπορεί να κάνει. Δε φοβάται ο άνθρωπος τον άνθρωπο Γιατί δεν κάνει τίποτα. Κάθεται μόνο Παρακολουθώντας τις εξελίξεις της πώλησης Αμέτοχος. [Ή μήπως ενεργά συμμετέχοντας με την απάθειά του;] Ποιός μπορεί να πει Ποιός άνθρωπος πιο αδύναμος είναι; Αυτός που πουλάει; Αυτός που πουλιέται; Αυτός που τους βλέπει;
Ποιός ξέρει.


Σκλαβοπάζαρο στη Λιβύη / 2017 / Άνθρωπος σε τιμή κόστους: 400 ευρώ το κομμάτι.

Lovers to be

Εικόνα
1.
Όλα αυτά Τα πολλά υποσχόμενα βλέμματα Που ανταλλάζουμε στον ποδηλατόδρομο Με τους  διερχόμενους Ποδηλάτες.
2.
Κλείσιμο ματιού Στην παρανομία σου Να το ΄χες έτοιμο Και δοκιμασμένο σε πρόβα; Πρόβα συνωμοτικής παρανομίας.
3.
Μάτια αντιμέτωπα Για δευτερόλεπτα Κι ούτε καν- Πόσα υπόσχονται
4.
Μέρες χωρίς νέα σου Κι όλο και πιο πολύ Σε ψάχνω στις τυχαίες Και σύντομες συναντήσεις Με αγνώστους στον δρόμο. Η άγνοια διευκολύνει τη φαντασία Εικόνες απ’ το μέλλον Που δεν πρόκειται να επαληθευτούν Μα πόση ανάταση προσφέρουν στιγμιαία
5.
Ο τρόπος Έχει μεγάλη σημασία Δίνει σκυτάλη στην πιθανότητα
6.
Αόριστα χείλη Που κοίταξες Κι αναγνώρισες σε αυτά το παρελθόν Και τα αγνόησες αντιδραστικά Για να πας στα επόμενα Αόριστα αγνώστου χείλη
7.
Φώτα που τρυπάνε τα μάτια Πλησιάζουν Ποιος κρύβεται πίσω τους; Ποιος ανυπομονεί να μάθει το ίδιο για τα δικά σου;
8.
Αταίριαστα πρόσωπα Συνδυάζουν το ιδανικό Ένα και μοναδικό Που το μυαλό κατασκεύασε Αποκλείοντας κάθε αποκλίνουσα περίπτωση
9.
Τι σκέψη στιγμιαία Αυξάνει τη διάρκεια του κοιτάγματος; Ταλάντωση με…

Κότες

Εικόνα
Που βγάζουν το κεφάλι τους  απ' το ανοιχτό κλουβί  και κοιτούν αριστερά δεξιά και ξανά αριστερά για σιγουριά μην έρχεται κανείς και ξανακάθονται στ' αυγά τους.
Που δεν πατάνε το πόδι τους στο επόμενο βήμα αν δεν είναι σίγουρο το χώμα  αν είναι στέρεο ή λάσπη  λες και έτσι κι αλλιως δεν είναι ξυπόλυτες
Που δεν ενηλικιώθηκαν ποτέ Και γέννησαν αυγά Και τα ‘μαθαν Να μην ενηλικιωθούν κι αυτά ποτέ Έτσι βολεύει Κι ύστερα σε λένε κότα Κι ησυχάζεις
Που δεν μεριμνούν Και κοιτιούνται μεταξύ τους Κι αναγνωρίζονται. Δεν μπλέκουν οι κότες μεταξύ τους Δεν μπλέκουν με κανένα Τυχαία ένα βράδυ γεννάνε αυγά Και δεν το λένε πουθενά
Που δεν ρωτάνε τι έχει πέρα ο φράχτης Και δεν τολμάνε να πηδήξουν Δεν χτύπησαν το κεφάλι τους ποτέ Στο ξύλο του Για να δουν Αν σπάει Δεν ρωτάνε Δεν νοιάζονται Βολεύει. Που έχουν φτερά Και δεν πετάνε- Δεν τολμούν; Δεν ξέρουν να πετάνε Δεν ξέρουν τι θα πει ταξίδι Και ρίσκο Και ταχύτητα Και αέρας Και θέα Και αλλαγή Και μετακίνηση Και μετατόπιση Και έλλειψη οξυγόνου Και δια